مولاجان باتمام وجودولادت پدربزرگوارتان رابه محضرتان وعاشقانتانتبریک می گویم

17 دی 1314:سالروز کشف حجاب
در بحبوحه انقلاب، هفدهم دی به عرصه تظاهرات عمومی زنان
مسلمان ایرانی علیه رژیم #پهلوی، با حجاب اسلامی تبدیل شد.

یک روز مانده به امتحان

ابتکار یک خانم معلم خوش ذوق قمی برای شناساندن حروف بهشاگردانش توسط عکس و اسامی شهدا

هوای سامره دارد دل هوایی من
بده برات سفر، جان مادرت زهرا (س)

ای دومین حسن کہ وجودٺ خدایے اسٺ
صبر تو مرتضایے ، دلٺ مجتبایے اسٺ

در ڪنج صحن خلوٺ تو حضرٺ مسیح
مشغول لحظه هاے شریف گدایے اسٺ

#ولادٺ_حضرٺ‌
#امام_حسن_عسکری_ع
#مبارڪ_باد✨????✨

#ولادت_امام_حسن_عسکری
رکاب سامرا را گنبد زرد تو مروارید

حریمت کعبه آمال ، قبرت قلبه امید

ولادت امام حسن عسکری(ع) مبارک

#شهدا
بدجوری زخمی شده بود رفتم بالای سرش
نفس نفس می زدبهش گفتم زنده ای ؟
گفت: هنوز نه!
خشکم زدتازه فهمیدم چقدر دنیامون با هم فرق داره
اون زنده بودن رو توی شهادت می دید و من .

امروز هفدهم دی ماه مصادف با چهل و نهمین سالروز فقدان جهانپهلوان تختی است.
اسطوره ای که از ورزش به سوی کمال شتافت.
این بزرگمرد تاریخ ایران، راه و رسم عیاران و پوریای ولی را ادامه داد و الگویی برای آزاد اندیشان شد.
✳️غلامرضا ایمان به خدا و عشق به اهل بیت را با هم در سینه داشت و در راه رضایت خدا تلاش بسیاری نمود.
✅دوستانش می‌گویند هیچگاه نماز او ترک نشد. تا می‌توانست به مردم خدمت کرد و در این راه از آبرویش گذشت. متهم اصلی فقدان او با دلایل بسیار خاندان پهلوی بودند.

نـدبـه هـای آمـدنـت از دلـم نبـود…
وگـرنـه مـی آمـدی..

مَهدی فاطمه،
اِی سَیدِ صاحبْ حَسَنات
هَدیه ای برتو نداریم،
به غیرازصَلَوات …

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمِّدٍ
وَّ آلِ مُحَمَّدٍ و َّعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

وظایف منتظران

مهدی جان …
. دست بـﮧ قلم بردم
. تا برایتان حرف ها بزنم…
. اما نشد … .

خواستم از ” دردم ” بگویم دیدم دردِ شما، خودِ ((منم )) … .


خواستم از ” بـﮯ کسـﮯ ” ام حرف بزنم…. دیدم تنهاتر از شما درعالم نیست .

خواستم بگویم ” دلم از روزگار گرفتـﮧ ”
دیدم خودم در خون بـﮧ دل کردنِ شما کم نگذاشتـﮧ ام …
.
.

قلم کم آورد … بـﮧ راستـﮯ کـﮧ وسعت ((مظلومیت )) شما قابل اندازه گیرے نیست… .

اللّهم عجل لولیک الفرج

نبی اکرم صل الله علیه واله
هنگامی که فتنه ها و بلاها چون شب تار شما را فراگرفت، به قرآن پناه ببرید.
وسائل الشیعه، ج6

این یادداشت شهید، عجیب با دلم بازی میکنه ….!
شهادت در راه خدا برای من از عسل شیرین تر است.
خدایا! تو بنگر که چگونه فرزندان ابراهیم، اسماعیل وار به قربانگاه ابتلا می شتابند
و پیروزمندانه جان می سپارند.
ببین که چگونه اسطوره های شهادت، حیات را به بازی گرفته اند و مرگ، به اسارتشان درآمده است
خدایا! چه رنج بزرگی است!
تو می دانی که ما چه دردی می کشیم؛ پنداری که چون شمع آب می شویم . ما از مرگ نمی هراسیم، اما می ترسیم که بعد از ما، ایمان را سر ببرند و اگر دل از سوختن برگیریم، روشنایی نابود شود و جای خود را دوباره به شب بسپارد، پس چه باید کرد؟
از یک سو باید بمانیم تا شهید آینده شویم و از سوی دیگر، باید شهید شویم تا آینده بماند!
هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند و هم باید امروز بمانیم تا فردا شهید نشود !

عجب دردی ! کاش راهی بود تا امروز شهید شویم و فردا باز زنده گردیم تا دوباره شهید شویم .

آری، یاران همه به سوی مرگ رفته اند در حالی که نگران «فردا «بودند.
خدایا نکند وارثان خون این شهیدان در راهشان گام نزنند؟

خدایا! ماندن چه قدر دشوار است و در غربت زمین، بی یار و یاور حضور داشتن، همانند غیبت است. انگار که کمرمان شکسته و زنجیر درد، دست هامان را بسته و غم در سینه مان نشسته است .

ما از نبودن یارانمان رنج نمی بریم؛ بلکه از بودن خویش در رنجیم ! … ما می دانیم که آنها زنده اند و ما مرده ایم…
نثار روح شهید رجب بیگی صلواتی عنایت کنید